Αύριο βράδυ θα 'μαι εκεί...
Ήταν ακόμα μια κουραστική και η σημερινή μέρα. Αφήνοντας το Δωματιάκι και ανηφορίζοντας πέρασα μέσα από καμιά πενηνταριά παναθηναϊκούς και το μυαλό μου πήγε σε όλους αυτούς τους « δικούς » μας που αγάπησαν, αγαπάνε και θα αγαπάνε πάντα αυτό το χώρο και που δεν θέλουν ακόμα και τώρα να καταλάβουν σε ποιο ακριβώς σημείο γεωγραφικό αλλά και ψυχολογικό αντέχει.
Την πρώτη χρονιά του Νικολαΐδη τέτοια εποχή γινόταν εδώ ο χαμός. Τώρα ξέρουμε ποιοι είμαστε και γιατί είμαστε. Τι κρίμα που τα πούλμαν που πήγαν στις Σέρρες ήταν μόνο δυο. Τι κρίμα που το πούλμαν που θα πάει στην Ευρώπη για το χάντμπολ θα είναι μόνο ένα. Έχοντας αναλάβει την επιχείρηση του πάνω - κάτω από τις οκτώ και μετά δεν φανταζόμουν ότι θα είχαμε τόσο πολύ κόσμο σήμερα. Είναι σίγουρα πολλές φορές που αναρωτιέμαι - ανησυχώ για την τύχη αυτής της νοοτροπίας αλλά και για την συντήρησή της. Μια και όπως είναι άγνωστο, είμαι εχθρός των εξελίξεων και λάτρης των συντηρήσεων, αφού φυσικά προηγηθεί η φυσιολογική εξέλιξη.
Τα ξανθά κοντά μαλλιά του Γιαννάκη δεν υπάρχουν πια και η καράφλα του ξεχωρίζει από τα Παναθήναια. Ο όγκος του Αντρίκου είναι όγκος πάντα ευδιάκριτος από τη Σόνια, ενώ όπως και να' χει σπάνια να μη συναντήσεις τον Παύλο κρυμμένο σε μια γωνία. Βέβαια τα τελευταία χρόνια έχει επέλθει επικίνδυνη ανάπτυξη και πρέπει ο Γιαννάκης από τους Αμπελοκήπους να αρχίσει αμέσως γυμναστική. Άσε που από τη στενοχώρια που τραβάει τις τελευταίες ημέρες είναι σίγουρο ότι θα αδυνατίσει.
Με αυτά και με αυτά φτάσαμε μέχρι το Μετρό όπου θα αφήσουμε τον μικρό Κωστάκη για να φτάσει εύκολα στο μακρινό δάσος, όπου είχαμε χθες τη σχετική εκδήλωση του τοπικού Club. Το αστεράκι απουσίαζε εχθές και όπως ήταν φυσικό το κενό δεν καλύφθηκε. Τα περισσότερα από τα προαναφερθέντα για να μην γράψω σχεδόν όλα αφορούν κωδικοποιημένα στοιχεία της Οικογένειας. Όποιος δεν την έχει ζήσει εδώ μέσα δεν μπορεί να καταλάβει.
Τώρα όσον αφορά την ευρύτερη οικογένεια, που πολλοί έχουν την εντύπωση ότι ανήκουν σε αυτήν επειδή απλά και μόνο αγωνιούν αυτή την εποχή για τις μεταγραφές και κάνα δυο μήνες μετά για τα αποτελέσματα της ποδοσφαιρικής Α.Ε.Κ., έχει περιέλθει σε μεγάλο ψυχολογικό μπλακ - άουτ και συνάμα επικοινωνιακό αδιέξοδο γιατί ένα χρόνο μετά τις μεταγραφές του Κυργιάκου, του Τζιμπούρ και του Σκόκο εξελίσσεται σε σήριαλ οι φετινές μεταγραφές και στο τέλος μπαίνουμε στην διαδικασία της αυτοεπιβολής, θεωρώντας τον Καράμπελα αλλά και τον Ιορντάκε τα « χρυσά » κλειδιά που θα φέρνουν 60.000 κόσμο στο Ο.Α.Κ.Α. την πρώτη αγωνιστική για να μην έχει παράπονο και ο βάτραχος που τώρα πλέον στάζει μέλι για τον κόσμο της Α.Ε.Κ.
Τον έχει ανάγκη και προσπαθεί με κάθε τρόπο να τον κερδίσει πάλι. Δυστυχώς όμως όπως δικαιολογημένα δεν μπορούν να καταλάβουν οι πολλοί και ευτυχώς επειδή πάντα θα υπάρχουν λίγοι που θα θυμούνται και θα βάζουν επάνω από το αγωνιστικό status quo κάθε εποχής, την αξιοπρέπεια της Α.Ε.Κ., δεν θα τα καταφέρει. Ο Λεονάρντο στα χνάρια του Μάκου κάνει και αυτός ό,τι μπορεί να κερδίσει εντυπώσεις και να πάει κι αυτός στην Α.Ε.Κ. του Μπάγεβιτς. Κι όπως έχει συμβεί σε πολλές τέτοιες περιπτώσεις ο απλός κόσμος της Α.Ε.Κ., αλλά και εμείς οι οργανωμένοι που τα παίρνουμε, γιατί μας αρέσει να διοικούμε, δεν θα μάθουμε ποτέ ούτε θα βγει κάνας άντρας ΑΕΚτζής από αυτούς που διοικούσαν τότε να αναλάβει την… πολιτική αλλά και την οικονομική ευθύνη της απώλειας αυτού του παίκτη.
Τώρα όσον αφορά τα άλλα δράματα, στο μπάσκετ μας κυνηγάνε θεοί και δαίμονες. Στο βόλεϊ να κάνουμε τον σταυρό μας να μπορέσουμε να καλύψουμε τις υποχρεώσεις που δημιουργούμε τώρα. Στο χάντμπολ ο Χριστόφορος θα πάρει από μέρα σε μέρα τις συναλλαγματικές στα χέρια του αν δεν τις έχει πάρει ήδη, το γήπεδο δια πυρός και σιδήρου θα βρεθεί για να πάει και η καρδιά του Γιάννη στη θέση της και θα μας μείνει προς επίλυση μόνο αυτή η μαλακία που δημιουργήθηκε με τον Γιώργο. Να φτιάξουμε και τον Στέφανο να μην τρέχει δεξιά και αριστερά και θα πάρουμε και έναν ξένο παίκτη έτσι όπως τον θέλει ο Γιάννης. Με το θέμα της Σάλας δημιουργήθηκε κάποιο μικρό πρόβλημα, πιστεύουμε πως θα ξεπεραστεί όσον αφορά τη συγχώνευση με το Γέρακα, ενώ έκκληση κάνω από δω να γεμίσουμε το Ο.Α.Κ.Α. με Ολυμπιακό, αλλά και με Παναθηναϊκό, για να μπορέσουμε να ζήσουμε κι εμείς.
Δυστυχώς η διοίκηση Χατζηχρήστου δεν μπορούσε να αφήσει ανεκμετάλλευτη την πηγή εσόδων από την Ώρα, γιατί σε αντίθεση με την προηγούμενη διοίκηση δεν έχει ανάγκη προβολής, ούτε πολιτικής ούτε στρατηγικής. Γιατί καθοδηγείται από την ψυχή της και από την τρέλα της.
